Συγχρονισμένη και Μη Συγχρονισμένη Καρδιοανάταξη

 

Συγχρονισμένη και Μη Συγχρονισμένη Καρδιοανάταξη

Αναρωτηθήκατε ποτέ ποια είναι η διαφορά μεταξύ συγχρονισμένης και μη συγχρονισμένης καρδιοανάταξης;

Η συγχρονισμένη καρδιοανάταξη είναι ένα ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΣΟΚ ΧΑΜΗΛΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ που χρησιμοποιεί έναν αισθητήρα για να παραδώσει ηλεκτρισμό συγχρονισμένο με την κορυφή του συμπλέγματος QRS (το υψηλότερο σημείο του κύματος R). Όταν η επιλογή «sync» είναι ενεργοποιημένη σε έναν απινιδωτή και πατηθεί το κουμπί σοκ, θα υπάρξει καθυστέρηση στο σοκ. Κατά τη διάρκεια αυτής της καθυστέρησης, η συσκευή διαβάζει και συγχρονίζεται με τον καρδιακό ρυθμό ΗΚΓ του ασθενούς. Αυτό συμβαίνει έτσι ώστε το σοκ να μπορεί να παραδοθεί με ή αμέσως μετά την κορυφή του κύματος R στο σύμπλεγμα QRS του ασθενούς.

Ο συγχρονισμός αποφεύγει την παράδοση ενός σοκ ΧΑΜΗΛΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ κατά τη διάρκεια της καρδιακής επαναπόλωσης (κύμα t). Εάν το σοκ συμβεί στο κύμα t (κατά τη διάρκεια της επαναπόλωσης), υπάρχει μεγάλη πιθανότητα το σοκ να προκαλέσει VF (Κοιλιακή Μαρμαρυγή).

Οι πιο συχνές ενδείξεις για συγχρονισμένη καρδιοανάταξη είναι η ασταθής κολπική μαρμαρυγή, ο κολπικός πτερυγισμός, η κολπική ταχυκαρδία και οι υπερκοιλιακές ταχυκαρδίες. Εάν τα φάρμακα αποτύχουν στον σταθερό ασθενή με τις προαναφερθείσες αρρυθμίες, η συγχρονισμένη καρδιοανάταξη πιθανότατα θα ενδείκνυται.

Η μη συγχρονισμένη καρδιοανάταξη (απινίδωση) είναι ένα σοκ ΥΨΗΛΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ που παραδίδεται μόλις πατηθεί το κουμπί σοκ σε έναν απινιδωτή. Αυτό σημαίνει ότι το σοκ μπορεί να πέσει τυχαία οπουδήποτε μέσα στον καρδιακό κύκλο (σύμπλεγμα QRS). Η μη συγχρονισμένη καρδιοανάταξη (απινίδωση) χρησιμοποιείται όταν δεν υπάρχει συντονισμένη εγγενής ηλεκτρική δραστηριότητα στην καρδιά (άσφυγμη VT/VF) ή όταν ο απινιδωτής αποτυγχάνει να συγχρονιστεί σε έναν ασταθή ασθενή.

Για περιπτώσεις όπου χρειάζεται ηλεκτρικό σοκ, εάν ο ασθενής είναι ασταθής και μπορείτε να δείτε ένα σύμπλεγμα QRS-t, χρησιμοποιήστε συγχρονισμένη καρδιοανάταξη (ΧΑΜΗΛΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ). Εάν ο ασθενής είναι άσφυγμος ή εάν ο ασθενής είναι ασταθής και ο απινιδωτής δεν συγχρονίζεται, χρησιμοποιήστε μη συγχρονισμένη καρδιοανάταξη (απινίδωση) (ΥΨΗΛΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ).

Ερωτήσεις και Απαντήσεις

Ε: Όταν ο καρδιακός ρυθμός είναι 230 και ο ασθενής είναι ασταθής και άσφυγμος περιφερικά, στο κεντρικό δεν μπορείτε να ψηλαφήσετε σωστά, πρέπει να απινιδώσω με μη συγχρονισμένο ή συγχρονισμένο;

Α: Εάν ο ασθενής είναι αναίσθητος και άσφυγμος με ταχυκαρδία στενού συμπλέγματος, θα χρησιμοποιούσατε τον δεξιό κλάδο του αλγορίθμου καρδιακής ανακοπής. Ούτε η απινίδωση ούτε η συγχρονισμένη καρδιοανάταξη θα ενδείκνυνται. (Θα ήταν πολύ σημαντικό να προσδιοριστεί η αιτία σε αυτήν την κατάσταση.)

Εάν ο ασθενής είναι αναίσθητος και άσφυγμος με ταχυκαρδία ευρέος συμπλέγματος, θα χρησιμοποιούσατε τον αριστερό κλάδο του αλγορίθμου καρδιακής ανακοπής. Η απινίδωση θα ενδείκνυται.

Εάν ο ασθενής δεν είναι αναίσθητος, αλλά είναι ασταθής με ταχυκαρδία στενού συμπλέγματος, θα εκτελούσατε συγχρονισμένη καρδιοανάταξη.

Ε: Απινιδώστε την άσφυγμη VT αλλά κάντε καρδιοανάταξη στην VT με σφυγμό. Γιατί η διαφορά;

Α: Υπάρχουν μερικοί λόγοι για αυτό:

Πρώτον, η άσφυγμη κοιλιακή ταχυκαρδία εκφυλίζεται αρκετά γρήγορα σε κοιλιακή μαρμαρυγή και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ο συγχρονισμός να μην είναι δυνατός με την άσφυγμη κοιλιακή ταχυκαρδία. Υπό το πρίσμα αυτό, η απινίδωση συνιστάται έναντι της προσπάθειας συγχρονισμένης καρδιοανάταξης όταν η κοιλιακή ταχυκαρδία είναι άσφυγμη.

Δεύτερον, το διαθέσιμο σώμα βιβλιογραφίας δείχνει ότι η απινίδωση είναι αρκετά αποτελεσματική για την άσφυγμη κοιλιακή ταχυκαρδία και, ως εκ τούτου, η απινίδωση συνιστάται για την άσφυγμη κοιλιακή ταχυκαρδία.