Μελέτες δείχνουν ότι οι κλονισμοί BTE χαμηλής ενέργειας είναι πιο αποτελεσματικοί από τους MDS υψηλής ενέργειας στην ανακοπή εκτός νοσοκομείου· χρειάζεται τυποποίηση των όρων απινίδωσης.
Η παρούσα εργασία παρουσιάζει δεδομένα από μελέτες που έχουν συγκρίνει την αποτελεσματικότητα της απινίδωσης με διφασική αποκομμένη εκθετική (BTE) και μονοφασική αποσβεννυόμενη ημιτονοειδή (MDS) κυματομορφή σε ασθενείς με καρδιακή ανακοπή εκτός νοσοκομείου και σε απινίδωση εντός νοσοκομείου. Όταν παρέχεται κλονισμός, οι ρυθμοί εξελίσσονται ταχέως προς διάφορες κατευθύνσεις και ακολουθούν διαφορετικές πορείες, ακόμη και σε σύντομο χρονικό διάστημα. Όταν ο ορισμός της απινίδωσης είναι ο τερματισμός της κοιλιακής μαρμαρυγής 5 δευτερόλεπτα μετά τον κλονισμό, είτε προς έναν οργανωμένο ρυθμό είτε προς ασυστολία, οι κλονισμοί BTE χαμηλής ενέργειας φαίνεται να είναι πιο αποτελεσματικοί από τους κλονισμούς MDS υψηλής ενέργειας στην ανακοπή εκτός νοσοκομείου. Για μελλοντική έρευνα, οι όροι που σχετίζονται με την απινίδωση θα πρέπει να τυποποιηθούν και να χρησιμοποιούνται ομοιόμορφα από όλους τους ερευνητές. Ειδικότερα, θα πρέπει να υπάρχει ένας συμφωνημένος ορισμός της αποτελεσματικότητας του κλονισμού.
