Επισκόπηση των Διαφορών μεταξύ Κύριας Ροής και Παράπλευρης Ροής Καπνογραφίας
Επισκόπηση των Διαφορών μεταξύ Κύριας Ροής και Παράπλευρης Ροής Καπνογραφίας
Καπνογράφοι παράπλευρης ροής (Side-Stream):
Στην καπνογραφία παράπλευρης ροής, ο αισθητήρας CO2 βρίσκεται στην κύρια μονάδα (μακριά από τον αεραγωγό) και μια μικροσκοπική αντλία αναρροφά δείγματα αερίου από τον αεραγωγό του ασθενούς μέσω ενός τριχοειδούς σωλήνα μήκους 6 ποδιών στην κύρια μονάδα. Ο σωλήνας δειγματοληψίας συνδέεται με ένα εξάρτημα Τ που εισάγεται στον ενδοτραχειακό σωλήνα ή στον σύνδεσμο της μάσκας αναισθησίας. Το αέριο που αποσύρεται από τον ασθενή συχνά περιέχει αναισθητικά αέρια, και έτσι το εξερχόμενο αέριο από τον καπνογράφο θα πρέπει να διοχετεύεται σε σύστημα απομάκρυνσης αερίων ή να επιστρέφει στο αναπνευστικό σύστημα του ασθενούς. Ο ρυθμός ροής δειγματοληψίας μπορεί να είναι υψηλός (>400 ml.min-1) ή χαμηλός (<400 ml.min-1). Η βέλτιστη ροή αερίου θεωρείται ότι είναι 50-200 ml.min-1, η οποία διασφαλίζει ότι οι καπνογράφοι είναι αξιόπιστοι τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες.1,2 Οι καπνογράφοι παράπλευρης ροής έχουν ένα μοναδικό πλεονέκτημα: επιτρέπουν την παρακολούθηση μη διασωληνωμένων ασθενών, καθώς η δειγματοληψία των εκπνεόμενων αερίων μπορεί να ληφθεί από τη ρινική κοιλότητα χρησιμοποιώντας ρινικούς προσαρμογείς.3-5 Επιπλέον, τα αέρια μπορούν επίσης να δειγματοληφθούν από τη ρινική κοιλότητα κατά τη χορήγηση οξυγόνου χρησιμοποιώντας μια απλή τροποποίηση των τυπικών ρινικών κανουλών.6,7 Αυτό το χαρακτηριστικό επιτρέπει την παρακολούθηση του εκπνεόμενου CO2 σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονη χορήγηση οξυγόνου μέσω ρινικών κανουλών.
Καπνογράφοι κύριας ροής (Main-stream):
Στον καπνογράφο κύριας ροής, ένα κύτταρο δείγματος ή κυψελίδα (προσαρμογέας αεραγωγού) εισάγεται απευθείας στον αεραγωγό μεταξύ του αναπνευστικού κυκλώματος και του ενδοτραχειακού σωλήνα. Ένας ελαφρύς υπέρυθρος αισθητήρας προσαρτάται στη συνέχεια στον προσαρμογέα αεραγωγού. Ο αισθητήρας εκπέμπει υπέρυθρο φως μέσω των παραθύρων του προσαρμογέα σε έναν φωτοανιχνευτή που συνήθως βρίσκεται στην άλλη πλευρά του προσαρμογέα αεραγωγού. Το φως που φτάνει στον φωτοανιχνευτή χρησιμοποιείται για τη μέτρηση του ETCO2. Η τεχνολογία κύριας ροής εξαλείφει την ανάγκη για δειγματοληψία αερίου και απομάκρυνση, καθώς η μέτρηση γίνεται απευθείας στον αεραγωγό. Αυτή η τεχνική δειγματοληψίας έχει ως αποτέλεσμα πιο καθαρά κύματα που αντικατοπτρίζουν το ETCO2 σε πραγματικό χρόνο στον αεραγωγό του ασθενούς.
Για να αποτραπεί η συμπύκνωση των υδρατμών, η οποία αν δεν αντισταθμιστεί μπορεί να προκαλέσει ψευδώς υψηλές μετρήσεις CO2, ο αισθητήρας κύριας ροής θερμαίνεται σε θερμοκρασία ελαφρώς πάνω από τη θερμοκρασία του σώματος. Αυτή η διαδικασία θέρμανσης βοηθά να διατηρούνται καθαρά τα παράθυρα του προσαρμογέα αεραγωγού, ώστε ο αισθητήρας να μπορεί να ανέχεται περιβάλλοντα υψηλής υγρασίας. Οι νέοι αισθητήρες κύριας ροής χρησιμοποιούν κυκλώματα που περιορίζουν την παρεχόμενη ισχύ, έτσι ώστε ο αισθητήρας να μην φτάνει ποτέ σε θερμοκρασία αρκετά υψηλή ώστε να προκαλέσει έστω και ερυθρότητα του δέρματος, εξαλείφοντας την ανησυχία για εγκαύματα στον ασθενή.
Υπήρξαν πολλές εξελίξεις στην τεχνολογία κύριας ροής με τα χρόνια. Οι παλαιότερης γενιάς αναλυτές κύριας ροής είχαν τη φήμη ότι ήταν εύθραυστοι, ογκώδεις και βαριοί, γεγονός που ασκούσε έλξη στον ενδοτραχειακό σωλήνα και τους καθιστούσε επιρρεπείς σε θραύση. Ο σχεδιασμός των αισθητήρων κύριας ροής νέας γενιάς αντιμετωπίζει πολλά από αυτά τα ζητήματα. Είναι μικρότεροι και ζυγίζουν λιγότερο από 80 γραμμάρια (2,8 ουγγιές) και ορισμένοι χρησιμοποιούν σχεδιασμό «στερεάς κατάστασης», έτσι ώστε να μην υπάρχουν κινούμενα μέρη, γεγονός που τους καθιστά πολύ ανθεκτικούς και λιγότερο επιρρεπείς σε θραύση. Διατίθεται ποικιλία προσαρμογέων αεραγωγού μίας χρήσης για τον ασθενή, εξαλείφοντας το ζήτημα της αποστείρωσης ή της διασταυρούμενης μόλυνσης. Επιπλέον, εκδόσεις χαμηλού νεκρού χώρου που προσθέτουν λιγότερο από 0,5 cc νεκρού χώρου καθιστούν την τεχνολογία έναν βιώσιμο παρακολουθητή ETCO2 για τον νεογνικό ασθενή. Συνοψίζοντας, οι πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις έχουν ξεπεράσει ορισμένα από τα προηγούμενα μειονεκτήματα των αισθητήρων κύριας ροής για να ανταποκριθούν στους αισθητήρες παράπλευρης ροής όσον αφορά το βάρος και το μέγεθος.
Αναφορές:
Kalenda Z. Mastering infrared Capnography. The Netherlands: Kerckebosch-Zeist 1989.
Carbon dioxide monitors. Health Devices 1986;15:255-85.
Paloheimo M, Valli M, Ahjopalo H. A guide to CO2 monitoring. Finland: Datex Instrumentarium, 1988.
Cambell FA, McLeod ME, Bissonette B, Swartz JS. Μετρήσεις διοξειδίου του άνθρακα στο τέλος της εκπνοής σε βρέφη και παιδιά κατά τη διάρκεια και μετά από γενική αναισθησία. Canadian J Anaesth 1993;41;107-10.
Iwasaki J, Vann WF Jr, Dilley DCH, Anderson JA. Μια διερεύνηση της καπνογραφίας και της παλμικής οξυμετρίας ως παρακολούθησης παιδιατρικών ασθενών που έχουν κατασταλεί για οδοντιατρική θεραπεία. Pediatric Dentistry 1989;11:111-7.
Roy J, McNulty SE,Torjman MC. Μια βελτιωμένη συσκευή ρινικού σωλήνα για την παρακολούθηση του διοξειδίου του άνθρακα στο τέλος της εκπνοής σε ξύπνιους, κατασταλμένους ασθενείς. J Clin Monit 1991;7:249-52.
Tobias JD, Flanagan JF, Wheeler TJ, Garrett JS, Burney C. Μη επεμβατική παρακολούθηση του τελοεκπνευστικού CO2 μέσω ρινικών καθετήρων σε παιδιά που αναπνέουν αυτόματα κατά την περιεγχειρητική περίοδο. Crit Care Med 1994;22:11:1805-8.
