Ζωτική χωρητικότητα...
Ζωτική χωρητικότητα
Η ζωτική χωρητικότητα είναι ο όγκος αερίου που μπορεί να εκπνευστεί με μια μέγιστη εκπνοή από τη συνολική πνευμονική χωρητικότητα.
Έλεγχος του Αερισμού και των Αναπνευστικών Μυών
Η ζωτική χωρητικότητα (VC) μετράται εύκολα με σπιρομέτρηση· οι μειώσεις της VC υποδηλώνουν αδυναμία των αναπνευστικών μυών. Η VC κατά μέσο όρο είναι περίπου 50 mL/kg σε φυσιολογικούς ενήλικες. Οι μεταβολές της VC δεν είναι ωστόσο ειδικές, και οι μειώσεις μπορεί να προκύψουν τόσο από αδυναμία των εισπνευστικών όσο και των εκπνευστικών μυών και μπορεί να σχετίζονται με περιοριστικές παθήσεις των πνευμόνων και του θωρακικού τοιχώματος. Μια έντονη πτώση (μεγαλύτερη του 30%) της VC σε ύπτια θέση σε σύγκριση με την όρθια στάση (που στο φυσιολογικό άτομο είναι 5% έως 10%) σχετίζεται με σοβαρή αμφοτερόπλευρη αδυναμία του διαφράγματος.
Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια
Πώς επηρεάζουν η γενική αναισθησία και η χειρουργική επέμβαση τη πνευμονική μηχανική;
Η ζωτική χωρητικότητα μειώνεται κατά 25% έως 50%, και ο υπολειπόμενος όγκος αυξάνεται κατά 13% μετά από πολλές γενικές αναισθησίες και χειρουργικές επεμβάσεις. Οι τομές στην άνω κοιλία και η θωρακοτομή επηρεάζουν τη πνευμονική μηχανική περισσότερο, ακολουθούμενες από τις τομές στην κάτω κοιλία και τη στερνοτομή. Ο εκπνευστικός εφεδρικός όγκος μειώνεται κατά 25% μετά από χειρουργική επέμβαση στην κάτω κοιλία και κατά 60% μετά από χειρουργική επέμβαση στην άνω κοιλία και θωρακική χειρουργική. Ο αναπνεόμενος όγκος μειώνεται κατά 20%, και η πνευμονική ενδοτικότητα και η λειτουργική υπολειπόμενη χωρητικότητα μειώνονται κατά 33%. Μπορεί να προκύψουν ατελεκτασία, υποαερισμός, υποξαιμία και πνευμονική λοίμωξη. Πολλές από αυτές τις αλλαγές απαιτούν τουλάχιστον 1 έως 2 εβδομάδες για να υποχωρήσουν.
Διαφορά Μεταξύ Βίαιης Ζωτικής Χωρητικότητας και Ζωτικής Χωρητικότητας
Βίαιη Ζωτική Χωρητικότητα έναντι Ζωτικής Χωρητικότητας
Στη σπιρομέτρηση, η προεπιλεγμένη βάση για την αξιολόγηση, την παρακολούθηση και τη διάγνωση της χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας (COPD) απαιτεί μια συσκευή που ονομάζεται σπιρόμετρο. Αυτό γίνεται για να βοηθήσει στην πρόβλεψη του υπερπληθωρισμού με απόφραξη της ροής του αέρα σε ασθενείς με αυτού του είδους τη νόσο, σώζοντας έτσι ζωές. Το σπιρόμετρο είναι μια συσκευή που χρησιμοποιείται από επαγγελματίες υγείας για τη μέτρηση των χρονισμένων, εισπνεόμενων και εκπνεόμενων όγκων. Από αυτούς τους όγκους μπορούμε να εξάγουμε πόσο γρήγορα και αποτελεσματικά μπορούν να γεμίσουν και να αδειάσουν οι πνεύμονες. Το σπιρόμετρο δημιουργήθηκε το 1846 από έναν άνδρα που ονομαζόταν Hutchinson. Η βασική του χρήση είναι να μετρά τη λειτουργία του αερισμού – τους δυναμικούς όγκους των πνευμόνων και τους μέγιστους ρυθμούς ροής. Αυτό είναι πολύ σημαντικό επειδή η σπιρομέτρηση μπορεί να βοηθήσει στην ανάλυση του άσθματος, και μπορεί επίσης να παρέχει πληροφορίες για την ανάλυση άλλων αιτιών δύσπνοιας.
Υπάρχουν διαφορετικά είδη μετρήσεων που γίνονται με το σπιρόμετρο. Ένα από αυτά είναι η ζωτική χωρητικότητα – το υψηλότερο επίπεδο όγκου αέρα που μια συσκευή μπορεί να εκπνεύσει ή να εισπνεύσει κατά τη διάρκεια μιας βίαιης ζωτικής χωρητικότητας (FVC) ή μιας αργής ζωτικής χωρητικότητας (VC) δοκιμασίας. Όλα αυτά τα μέτρα χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό της μέτρησης μιας λειτουργίας αερισμού. Υπάρχουν πολλά που μπορούν να μαθευτούν σχετικά με τις μηχανικές ιδιότητες των πνευμόνων χρησιμοποιώντας τα δεδομένα που συλλέγονται από τις μετρήσεις της βίαιης μέγιστης εισπνοής και εκπνοής. Γίνονται δύο τύποι εκπνοών: ο πρώτος είναι η «χαλαρή» αργή ζωτική χωρητικότητα (VC), που ακολουθείται από τη βίαιη ζωτική χωρητικότητα (FVC). Ο αέρας παγιδεύεται όταν υπάρχει σημαντική διαφορά μεταξύ VC και FVC.
Η VC ξεκινά με πλήρη εισπνοή. Ο ασθενής εκπνέει με πολύ αργό και χαλαρό τρόπο, παρόμοιο με έναν βαθύ και βαρύ αναστεναγμό, ο οποίος συνεχίζεται έως ότου οι πνεύμονες αδειάσουν πλήρως. Θα πρέπει να γίνουν τουλάχιστον τρεις εκπνοές, από τις οποίες τουλάχιστον δύο θα πρέπει να βρίσκονται εντός του εύρους του 5% ή των 100 ml.
FVC επίσης ξεκινά με πλήρη εισπνοή. Μετά από αυτό, ο ασθενής εκπνέει πολύ γρήγορα και δυνατά έως ότου οι πνεύμονες αδειάσουν εντελώς. Θα πρέπει να γίνουν τρεις εκπνοές, από τις οποίες τουλάχιστον δύο θα πρέπει να βρίσκονται εντός της κλίμακας του 5% ή των 100 ml. Θα πρέπει να επιτευχθεί ένα πλατό όγκου κατά την εκπνοή στο γράφημα όγκου-χρόνου, το οποίο μπορεί να διαρκέσει πάνω από 12 δευτερόλεπτα για άτομα με πολύ σοβαρή περίπτωση ΧΑΠ.
Σύμφωνα με τις περισσότερες μελέτες, μια μικρή διαφορά στη ζωτική χωρητικότητα εμφανίζεται σε υγιή άτομα εάν επιλεγεί η εξαναγκασμένη δοκιμασία αντί της αργής δοκιμασίας. Από την άλλη πλευρά, αυτή η διαφορά είναι πολύ μεγαλύτερη σε ασθενείς με απόφραξη της ροής του αέρα, όπου η διαφορά αυξάνεται ανάλογα με τον βαθμό της απόφραξης.
Περίληψη:
1. Στη σπιρομέτρηση, το προεπιλεγμένο εργαλείο για την αξιολόγηση, την παρακολούθηση και τη διάγνωση της χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ) είναι μια συσκευή που ονομάζεται σπιρόμετρο.
2. Το σπιρόμετρο είναι μια συσκευή που χρησιμοποιείται από επαγγελματίες υγείας για τη μέτρηση των χρονομετρημένων εισπνεόμενων και εκπνεόμενων όγκων.
3. Υπάρχουν διαφορετικά είδη μετρήσεων που γίνονται με το σπιρόμετρο· ένα από αυτά είναι η ζωτική χωρητικότητα, που είναι το υψηλότερο επίπεδο όγκου αέρα που μια συσκευή μπορεί να εκπνεύσει ή να εισπνεύσει κατά τη διάρκεια μιας εξαναγκασμένης ζωτικής χωρητικότητας (FVC) ή μιας αργής ζωτικής χωρητικότητας (VC) δοκιμασίας.
4. Γίνονται δύο τύποι εκπνοών· ο πρώτος είναι η «χαλαρή» και αργή ζωτική χωρητικότητα (VC), που ακολουθείται από την εξαναγκασμένη ζωτική χωρητικότητα (FVC). Ο αέρας παγιδεύεται όταν υπάρχει σημαντική διαφορά μεταξύ VC και FVC.
5. Σύμφωνα με τις περισσότερες μελέτες, μια μικρή διαφορά στη ζωτική χωρητικότητα εμφανίζεται σε υγιή άτομα εάν επιλεγεί η εξαναγκασμένη δοκιμασία αντί της αργής δοκιμασίας.
